Ευρωπαϊκή Ενοποίηση

Πολιτικές Απόψεις – Ευρωπαϊκή ενοποίηση

Απηχώντας τις παλαιότερες εκτιμήσεις του πρώην πρωθυπουργού της Γαλλίας Εντουάρ Μπαλαντύρ (Édouard Balladur), ο Σόϊμπλε και ο εκ των συνεργατών του νομοθέτης Καρλ Λάμερς (Karl Lamers), προχώρησαν το 1994 στη σύναψη της αποκαλούμενης  «πολλαπλής γεωμετρίας» συμφωνία κατά την οποία πέντε χώρες – οι περισσότερο πρόσφορες για αλληλεπίδραση και τελική ένωση – δηλ. Γερμανία, Γαλλία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Ολλανδία θα προχωρούσαν διαδοχικά στη νομισματική ένωση, συνισταμένη στην σύμπτωση της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής καθώς και όλων των υπολοίπων μορφών ενοποίησης ως μοχλός περαιτέρω διεύρυνσης του αριθμού των συμβαλλομένων κρατών.

Schauble2Capture

Wolfgang Schäuble – Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας από το 2009

Το 2014 υπήρξε χρονιά υλοποίησης αυτού του επιστεγάσματος της ένωσης με το σκεπτικό πως οι συμπράτουσες στην ένωση χώρες θα ισχυροποιούνταν μ’ αυτή τη διαδικασία. Η Μ. Βρετανία κρίθηκε πως θα μπορούσε να διατυπώσει προτάσεις σχετικά με μια σχετική ανεξαρτησία των ανά χώρας της ένωσης κοινοβουλίων. Η Ένωση θα αποσκοπούσε σε μια δίκαιη και καθαρή εσωτερική αγορά, εμπόριο, νόμισμα, καθώς και οικονομικές αγορές. Ακολουθούσαν οι κλιματικές αλλαγές, η ενέργεια, εξωτερική πολιτική και ασφάλεια.Επίσης πρότειναν μια ειδική επιτροπή ελέγχου ως προς τους προϋπολογισμούς των κρατών – μελών με αποστολή να ελέγχει και να απορρίπτει κατά το δοκούν όσους προϋπολογισμούς κρατών δεν συνήδαν με τους συμφωνηθέντας κατά την ενοποίηση κανόνες, καθώς και το ευρωκοινοβούλιο συνιστάμενο από τους υπουργούς οικονομικών των κρατών – μελών το οποίο θα μεριμνούσε για την δημοκρατική νομιμότητα των αποφάσεων που θα ελαμβάνοντο για την προσασία και ισχυροποίηση του κοινού νομίσματος.

Ο Σόϊμπλε επίσης πιστεύει πως το το σημερινό πρόβλημα δεν άπτεται της Ευρώπης αλλά ορισμένων κρατών που θέλουν να παρουσιάσουν το δικό τους πρόβλημα παρουσιάζοντας τη ως αποδιοπομπαίο τράγο. Άλλα παραδείγματα έχουν σχέση με το ευρωπαϊκό σύμφωνο νομισματικής σταθερότητας και ανάπτυξης και ορισμένες απόψεις του υπουργείου οικονομικών της Γερμανίας πως το κοινό νόμισμα θα μπορούσε να βλάψει την οικονομία της Γερμανίας.

Στις 21/11/2013 ο Σόϊμπλε τόνισε πως το ευρώ θα έβγαινε ισχυρότερο μέσα από την κρίση και τελικά όλα τα μη μέλη θα έπρεπε να προσχωρήσουν στην νομισματική ένωση. Είπε πως και η Μ. Βρετανία θα ήταν ευκταίο να προσχωρήσει, αλλά σεβόταν την απόφαση τους να παραμένουν στη λίρα. Στο ενδεχόμενο εξόδου της από την ΕΕ τόνισε πως η Μ. Βρετανία έχει μεγάλη σημασία για τη Γερμανία να παραμένει εντός τους κόλπους της ΕΕ μιας και οι δύο χώρες συμμερίζονται τις ίδιες απόψεις ως προς μια συνολικότερη δημοσιονομική μεταρρύθμιση.

Το 2005 ο τότε υπουργός οικονομικών της Ελλάδας Γιάνης Βαρουφάκης χαρακτήρισε τον Σόϊμπλε ως τον ιθύνοντα νου της ευρωπαϊκης νομισματικής ένωσης (ΕMU).

To 2015 επίσης διετύπωσε την άποψη πως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θα έπρεπε να εγκαταλείψει το ρόλο του ρυθμιστού των διαφορών και να μεταβληθεί σε ουδέτερο αποκλειστικά φύλακα της τήρησης των απορρεουσών της Ένωσης συνθηκών στους προϋπολογισμούς των κρατών – μελών. Αυτό χαιρέτισαν ορισμένοι διπλωμάτες – κατά πηγές του Reuters, που τόνισαν πως αυτό δεν ερχόταν σε αντίθεση με την αποκτηθείσα φήμη του Σόϊμπλε ως θεματοφύλακα του ευρώ, η δυναμική του φιλοδοξία της μετεξέλειξης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (European Commission), σε μια Ευρωπαϊκή Κυβέρνηση.

Από en.wikipedia.org

Advertisements
This entry was posted in Reprints, Translations and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s